In onderzoeken van CAB staan mensen centraal, mensen en wat zij doen, wat ze willen doen of wat zij moeten doen. Daarbij kun je denken aan ‘werken’, ‘leren’, ‘wonen’ en ‘leven’. Wij weten veel van regionale economie, arbeidsmarkt, het sociale domein.

Het gaat daarbij altijd om mensen in hun relaties met anderen. Dat is bijvoorbeeld de overheid, of de gemeente als het gaat om het vinden van werk vanuit een uitkering, maar ook de school als het gaat om het beroep dat ze willen leren of hun werk als het gaat om de toekomst van hun baan en welke ontwikkelingen zich daarin voordoen die invloed hebben op het werk dat men heeft.

mensen en organisaties

De anderen zijn niet alleen andere mensen, maar ook instituties: sociale diensten, leer-werkbedrijven, scholen, welzijnsorganisaties, woningbouwcorporaties, maar ook bewonersverenigingen of verenigingen van dorpsbelangen.

In de ruim 25 jaar dat wij onderzoek doen kennen zijn we veel te weten gekomen van mensen. Dat is belangrijke informatie voor beleidsmakers. Als het om armoede gaat is het niet alleen van belang om te weten hoeveel arme mensen er zijn, het is nog belangrijker om te weten hoe mensen met hun armoede kunnen omgaan of niet. Hetzelfde geldt voor werken, er wordt veel beleid gemaakt om mensen weer aan het werk te krijgen, maar dat blijkt heel moeilijk te zijn. Ook hier is het daarom goed te weten hoe mensen leven die geen werk hebben, hoe ze met hun werkloosheid omgaan en waarom mensen geen werk hebben.

oorzaak van problemen ligt niet bij de mensen alleen

In veel van deze onderwerpen – werkloosheid, armoede, schulden – is het beleid gericht op het oplossen van het probleem. Daarbij wordt er vaak van uitgegaan dat deze problemen van werkloosheid, armoede en schulden door mensen zelf veroorzaakt zijn: ze hebben niet de goede opleiding gekozen, ze kunnen hun inkomsten en uitgaven niet goed beheren of ze kunnen niet budgetteren. Maar de economische ontwikkelingen, de inrichting van onze samenleving en de verschillende kansen die dat geeft zijn vaak nog veel belangrijker.

Om hun problemen op te lossen moeten we ons daarom niet alleen op de mensen zelf richten, maar juist op hun omgeving.

kwalitatief onderzoek

We doen daarom veel kwalitatief onderzoek. Dat bestaat uit gesprekken met mensen, hen leren begrijpen, zien hoe mensen van gemeenten, scholen en andere organisaties zich met hen bemoeien of hen helpen. Dat levert veel kennis op over waarom dingen zijn zoals ze zijn, waarom mensen doen wat ze doen en waarom hun gedrag niet altijd rationeel is. Wij noemen dat antropologisch onderzoek.

Wij hebben geleerd dat je veel kunt vragen, meer dan mensen kunnen beantwoorden. In veel onderzoeken wordt gevraagd: hoe gelukkig bent u? dat is voor veel mensen lastig te beantwoorden. Maar ook de vraag: wat heeft u nodig? is lastig te beantwoorden als jezelf een ander idee hebt over wat het probleem is en als je niet weet wat er allemaal mogelijk is. In onze onderzoeken stellen we daarom zo weinig mogelijk van dergelijke vragen. Wij nemen mensen heel serieus, maar niet altijd letterlijk. Mensen drukken zich uit in woorden die zij kennen uit hun omgeving, dat is vaak andere taal dan die van beleid of onderzoekers, het is belangrijk om dat verschil te herkennen.

kwantitatief onderzoek

Daarnaast doen wij ook nog veel kwantitatief onderzoek. Dan gaat het om ontwikkelingen op de arbeidsmarkt: hoeveel mensen werken er, waar werken ze, hoeveel mensen zijn er nodig en zijn die beschikbaar uit onderwijs. Maar ook hoeveel studenten zitten er op de verschillende opleidingen en wat is de vraag van de arbeidsmarkt; zijn er te weinig of te veel. Hoeveel mensen hebben geen werk, hoe lang hebben ze geen werk, waarom hebben ze geen werk en wat zijn oplossingen om hen wel weer werk te geven. Wat zijn de gevolgen van de energietransities voor gewone mensen als het gaat om hun werk, hun huis en hun besteedbaar inkomen.

heldere en duidelijke rapporten

De kennis die onze onderzoeken opleveren kunnen we helder en duidelijk rapporteren. Ze zijn voor een grote groep mensen te lezen en te begrijpen. Wij werken de laatste jaren ook veel met andere soorten onderzoekers, zoals fotografen en filmers. Zij hebben vaak aanvullende en betere mogelijkheden om specifieke zaken te laten zien, maar ook om letterlijk de mensen achter het beleid in beeld te brengen, in een werkelijkheid die vele lagen heeft.

De onderzoekers presenteren hun onderzoek op tal van bijeenkomsten en symposia.

Geef een reactie